چشم دل و جان

چنان کن که با جان و دل در سجود

بر آرند دست نیاز از وجود

چه کردی با کل نفس خودت

که با چشم و گوش و زبان میزنن هرچه بود

تو در دام عشقی گر ت عشق را پایدار

چه سنجیده ای جان و دل، چشم و گوش و زبانراچه سود مرادی که بر  پای دل هر چه ریخت

  به یک چشم و دو گوش   بر آزمود 



 

 

 

 

 

 

/ 0 نظر / 7 بازدید