سزاواار شکر

مابه این کویش هوس داریم که با دستان خود

شکر نعمت را را سزا داریم  واین بارم که شد

هر چه کردیم زین سرای زرنگار در عالم خواب و خیال

بر نیامد ذره ای از شکر نعمت تا شود جکم کمال

با که گویم ای مرادی حکمت آن راز را

راز پر رمز عزیزی که نبود دمساز را

/ 0 نظر / 8 بازدید